Kapsalon_Amstelveen

Communicatie voor kappers

Al vele jaren zwerf ik van kapper naar kapper. Ik heb ze allemaal geprobeerd, goedkope en dure, chique en hippe. Geen enkele deed wat ik wilde. Ze wilden ook eigenlijk niet weten wat ik wilde. Ze lieten een stagiair mijn haren wassen en als ik dan als een verdronken kater voor ze zat vroegen ze: wat is de bedoeling? Moeilijk uit te leggen als niet meer te zien is wat voor haar je hebt. Ik weigerde op den duur mijn haar nog te laten wassen – het water liep sowieso altijd in mijn kraag – en liet met mijn droge haar voor de spiegel zien wat ik wilde. Maar ik wilde ook advies. Kappers zijn toch opgeleid om te adviseren? Om te zien wat jou staat? Om te zien wat bij jou past? Ik begon te denken dat het aan mij lag.

Lizzy

Tot ik bij een eenvoudige en zeer betaalbare studentenkapper in de Utrechtse binnenstad terecht kwam, vlakbij huis. Lizzy probeerde me te snappen, en slaagde daarin. Na de eerste knipbeurt was ik tevreden, maar had ik ook nog een paar wensen: hier iets ronder, daar iets korter… Zij keek met me mee en gaf het zo lang gewenste advies: dan moeten we het hier ook iets uitdunnen, anders gaat het straks overeind staan. Dan zal ik daar… etc.

Profetische woorden

Toen ik haar vanuit de kappersstoel vertelde hoe blij ik met haar professionele houding was, sprak ze de profetische woorden: of je nu monteur bent of kapper, leraar of dokter, uiteindelijk komt het allemaal aan op communicatie. Misschien wat zwart-wit gesteld (een chirurg moet óók goed kunnen opereren), maar zonder communicatie kunnen we meestal weinig beginnen. En aan die goede communicatie ontbreekt het helaas nog wel eens. Kortom: er is genoeg te doen in dit mooie beroep! (En Lizzy heeft promotie gekregen.)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>